Vuurtoren door MM

Ik bewandel, met haar, de liefde voor taal en zee,
voel haar adem aan mijn adem, proef de woorden die voorgaan en wijzen op wat komt en wat ooit was.

Ik hoor de stem van schepen die de nachtroute markeert en terugloopt over water en land.

Als het lange licht nader schuift en samenbindt wat uiteendreef,
zingt zij de dingen bij naam.

Tot ik neerleg wat geschreven staat. Alleen het geluid van
een branding is gebleven.

Haar hand is, na haar naam,
uit mijn hand gegleden, terwijl de vuurtoren rondzwaait en draait,
droom ik haar weer en hoor haar lied aan zee,
het water inlopen.

19-11-2017
MM

Related posts

Geef een reactie

*